ก็แค่ความจริง...ในโลกไม่จริง
...ผ่านปีหม่น ปีหมอง เข้าปีใหม่
ผ่านเรื่องใจ เรื่องเจ็บ จนต้องจาก
ใจคอยย้อน คอยย้ำ ทำใจยาก
ใจลำบาก ลำบน ทนระบาย...
...เขียนลงสู่ หนังสือ เป็นอักษร
เขียนตัดรอน เรื่องราว รักสลาย
ที่ยังวน ยังเวียน อยู่มิวาย
หลอมใจกาย เป็นกลอน ย้อนระกำ...
...ผ่านเกือบปี ที่ใจ ไม่ลืมเจ้า
ยังคอยเฝ้า คำนึง ถึงงามขำ
มีทั้งสุข ทุกข์ยาก ร่วมตรากตรำ
จวบจนช้ำ คราที่ ฤดีแปร...
...นั่งเหงาเหงา เศร้าสร้อย คอยพร่ำหา
หยาดน้ำตา รินหลั่ง ดั่งกระแส
เจ็บยิ่งนัก เจ็บทรวง ยังดวงแด
นี่นะหรือ คือคนแพ้ แย่จริงจริง...
...แหงนมองฟ้า ดูพร่า น้ำตากั้น
ใยสวรรค์ ช่างทำ เจ็บช้ำยิ่ง
เฝ้าวอนไหว้ ใจกาย หมายพึ่งพิง
แต