กวีน้อยเจ้าสำราญครับ
*เป็นเพราะรักเพราะรอจึงขอบอก
ที่เอ่ยออกใช่ออกเย้าหยอกเล่น
หมดจิตหมดใจจดไร้กฎเกณฑ์
เช้ายันเพลเย็นย่ำเย็นค่ำคืน
*ด้วยมีหนึ่งซึ่งเธอซึ่งเผลอใฝ่
อาจห่างไกลห่างกันจนฉันฝืน
แต่หวังแต่วาดและอาจกล้ำกลืน
ขอนั่งยืนนอนยืนไม่คืนคำ
*หากแม้เราแม้ร้างเพื่อทางใหม่
ยิ่งปวดในข้างในดวงใจช้ำ
เจ็บอีกหนทนไปทนให้จำ
คิดแล้วคิดร่ำตอกย้ำเสียจริง
*เมื่อไรเมื่อรักสลักปักจิต
ขอชีวิตชีวาน้องยาหญิง
อย่าแปรปลี่ยนเวียนแนบเวียนแอบอิง
เกินทุกสิ่งล้านสิ่งยิ่งรำพัน
*เพราะรักเพราะรอเธอคล้ายเพ้อพร่ำ
หวานน้ำคำถ้อยคำยามเสกสรรค์
ท่ามร้อยปีร้อยเดือนเลื่อนหมื่นวัน
ภักดิ์คงมั่นคนหนึ่งคนซึ้งใจ
คำอธิบาย ของคุณ
1070
28
0
หน้าส่วนตัว
