ทะเลใจ
ท้องฟ้าวานนี้มีพระจันทร์
คอยส่องแสงในวันฟ้ามืดสลัว
แต่วันนี้ไร้จันทร์พลันมืดมัว
จนต้องซุกตัวใต้ผ้าห่มจมน้ำตา
อยากรู้ว่าพระจันทร์เป็นอย่างไรบ้าง
จะอ้างว้างเหมือนฉันคนนี้บ้างไหมหนา
อยากวอนขอพระจันทร์นั้นกลับมา
ช่วยซับน้ำตาให้ฉันวันร้าวรอน
ส่งจดหมายตรีตราแสตมป์แห่งความคิดถึง
และใจดวงหนึ่งสอดไว้มาออดอ้อน
โปรดเห็นใจคนที่เฝ้าพร่ำเพ้อด้วยอาวร
อยากหนุนนอนตักพระจันทร์เหมือนวันวาน
หากพระจันทร์สงสารคนขี้เหงา
ช่วยรับเอาจดหมายคำสื่อสาร
พิจารณาส่องแสงมาบ้างแม้เพียงผ่านผ่าน
ให้คนที่ร้าวรานได้รู้สึกดี ... สักนาทีก็พอ