25 กันยายน 2545 18:03 น.
กาดาษ
♪เพื่อนจ๋า..ได้รับบ้างไหม
ความห่วงใยที่ฉันส่งให้..ถึงปลายฟ้า
ทำไมป่านนี้..เพื่อนยังไม่ส่งข่าวมา
หรือเป็นเพราะว่า..เพื่อนลืมวันเวลาของเรา
♪ไม่เป็นไรหรอกนะ..เพื่อนคนดี
เชื่อเถอะนะว่าฉันคนนี้..จะไม่เหงา
เพลงที่เพื่อนส่งให้..ฉันยังเปิดมันฟังเบา-เบา
แล้ววันเวลาเก่า-เก่าก็ย้อนคืนมา..(ในใจ)
♪แต่หากวันไหน..ไม่มีฉันมาอยู่ตรงนี้
อยากให้เพื่อนคนดี..รับรู้ว่ายังห่วงหา
ถึงแม้วันนั้น..จะทำให้เราจากกันจนไกลลับตา
แต่ความเป็นเพื่อนที่มีให้กันเสมอมา..ฉันสัญญา..จะไม่ลืมเลือน
:o_O:♥:O_o:
24 กันยายน 2545 14:14 น.
กาดาษ
แม้นจากนาน..ใจร้าวราน..ยังหวนนึก
ยังรู้สึก..ถึงความเหงา..เศร้าโศกศัลย์
กี่ราตรี..ที่ผ่านไป..ในวานวัน
กี่คืนฝัน..ที่ทดท้อ..ทรมาน์
อยากจะลืม..ใจกลับจำ..กล้ำกลืนอยู่
อยากให้รู้..ใจนั้นห่วง..เฝ้าห่วงหา
ถึงกายลับ..ใจไม่ดับ..ยับอุรา
เพราะรู้ว่า..เธอมีค่า..กว่าอื่นใด
หนึ่งชีวิต..หนึ่งความรัก..หนึ่งความฝัน
เพียงหนึ่งวัน..ขอแค่นั้น..จะได้ไหม
หนึ่งทิวา..หนึ่งราตรี..ที่จางไป
ขอเพียงให้..เธอรู้ค่า..ว่ารักเธอ
2 กันยายน 2545 13:30 น.
กาดาษ
อยากมีพี่สาว
คอยปรึกษาเรื่องราวเวลาฉับฉน
แต่น่าเสียดาย..กาดาษมีพี่ชายตั้งหลายยยคน
เฮ้อ!!! มะก้าปรึกษาซักกะคน..กัวโดนตื๊บเอา
จะปรึกษา..ปัญหาหัวจายยยย..ก็ยิ่งมะก้า
แค่กลับบ้านช้า..เพ่ก็เหล่มา..จนแทบจาเฉา
เซ็ง-เซ็งกะชีวิต..คงเกิดมาผิก..แน่-แน่เลยเรา
ได้แต่นั่งเหงา..เฝ้าจับเจ่า..อยู่คงเลียว
ก็เลยต่อเน็ต..ไปเที่ยวบ้านพี่เจทท์ดีก่า
แหม-แหมเข้าท่า..ขอกาดาษมา..แอบพัก..ซักปุเหลียว
มองซ้าย-มองขวา..ฮี่ๆ..พี่เจทท์ยังมะมา..ว่าแล้วเชียว
ดูจิ..ร้องเรียกเมี๊ยวๆ..ก็ยังมะมา{^o^}เมี๊ยวววว
2 กันยายน 2545 13:23 น.
กาดาษ
สิ่งหนึ่งที่ฉันพยายามค้นหา
ทุ่มเทใจไขว่คว้าเพื่อให้ได้มาดั่งที่หวัง
เหมือนชีวิตนี้มีแต่การเดินทาง
ไม่เคยรู้ว่า..อะไรบางอย่างค่อย-ค่อยเหินห่างออกไป
ได้แต่ก้าวเดินไปข้างหน้า
ไม่เคยมองกลับหลังเลยว่า..มีใครเจ็บบ้างไหม
เส้นทางที่ฉันเดินผ่านมาแม้ทำให้เสียน้ำตามากมายเท่าไร
แต่ฉันก็ไม่เคยท้อใจและยังเดินต่อไปเรื่อยมา
จนมาถึงวันนี้
วันที่ฉันรู้จักดีกับความเจ็บล้า
เพราะทุกอย่างที่ฉันทำเหลือเพียงความทรงจำที่ทำให้ใจชินชา
ไม่มีเขา..คนที่เฝ้าห่วงใยฉันตลอดมา..ไม่มีแววตาที่เคยห่วงหาอาทร..
26 สิงหาคม 2545 18:54 น.
กาดาษ
เพียงเธอเป็นเธอในวันนี้
จะดูดีหรือไม่ใจไม่สน
อย่าหวั่นไหวกับคำใครบางคน
อย่าหมองหม่นค่าของคนอยู่ที่ใจ
หากมองคนแต่เพียงแค่ภายนอก
อาจโดนหลอก..ชอกช้ำจำเอาไว้
ค่าของคนต้องวัดกันด้วยใจ
ดีหรือไม่วัดได้ด้วยการกระทำ