ท้องฟ้ายามพลบที่นี่.. สวยงามชวนหลงใหล อากาศเย็นผสมลมหนาวยังคงสร้างความอบอุ่น และความสุขในหัวใจได้เหมือนเคย อาจเพราะยังมีวาสนาดีดีอยู่บ้าง จึงทำให้ได้มีโอกาสเก็บซับ และซ่อนตัวอยู่ในความสงบเงียบ งดงาม เช่นนี้ ความเดียวดายที่เคยมี ก็ดูเหมือนจะจางหายไปจากรู้สึกโดยสิ้นเชิง น่าแปลกดีเหมือนกัน.. ช่วงที่ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความวุ่นวายคล้ายมดปลวก มักถูกความโดดเดี่ยวเข้าครอบงำอยู่เสมอ ๆ แต่กับวันนี้.. วันที่ชีวิตแทบไม่เหลืออะไร ออกจะดูว่างเปล่าไปเสียด้วยซ้ำ ไม่รู้แม้กระทั่งทิศทางที่จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้า กลับรู้สึกอุ่นใจอยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่สงบเย็นกับวิถีพอเพียง มันเป็นความสุขประสา