ผู้หญิงช่างฝัน
คนดี.. ที่แสนรัก
ขณะที่ฉันกำลังสั่นสะท้าน ต่อสู้กับความเหงาร้ายอยู่ในขณะนี้
คุณไปอยู่เสียที่ไหนหนอ...
ฉันได้แต่เฝ้ารอ.. สายลมหนาวแห่งเหมันต์ฤดู
ด้วยหวังจะส่งผ่านข่าวคราวระหว่างเราให้ถึงกันได้อีกสักครั้ง
*โลกกว้าง ร้างมิตรสหาย* ที่นี่..
ทำให้ฉันรู้สึกอ้างว้าง และเศร้าในหัวใจนัก
ฤดูกาลที่หมุนเปลี่ยนไป ร้อนแล้ว ฝนเล่า..
พัดพา *ปรารถนาบรรณาการ* ของเราไปตกอยู่เสียที่ไหน
อยู่ไหนหนอ...
*ผู้ปรากฏกาย... ท่ามกลางมิตรสหายในราตรีกาล
อยู่ที่ไหน..
*ผู้เงียบสงบ ในความเริงร่า... แหละเรียบง่าย ในความว้าวุ่น
*ผู้สอนให้ผู้ไม่เคย... ได้คุ้นชิน เรียนรู้ เข้าใจ และแบ่งปัน..
2230
4
0
หน้าส่วนตัว
