นับจากที่เราได้รู้จักกัน ช่วงเวลานั้นฉันมีความรู้สึกว่า "ฉันเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก ที่สามารถหาส่วนที่ขาดหายไปในชีวิตฉันเจอ" แต่ช่วงเวลาที่มีความสุขมันช่างสั้นนัก ซึ่งฉันก็เข้าใจเธอดีทุกๆ อย่าง เลยไม่เคยคิดเรียกร้องต่อเธอให้กลับมาเหมือนเดิม
เมื่อก่อนนั้นฉันอยากรู้ว่า "เพราะอะไร ระหว่างเราถึงต้องเป็นแบบนี้นะ?" แต่ตอนนี้คงมีแต่คำถาม ที่ไม่ต้องการคำตอบ...(เพราะมีคำตอบอยู่ในใจฉันแล้วนะ) และฉันคิดว่าการที่คนเราไม่รับรู้เรื่องอะไรเลยจะดีกว่า เพราะบางครั้งความจริงอาจจะเจ็บปวดสำหรับเราก็ได้ ยิ่งรู้ความจริงมากเท่าใด ก็ยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น (ยอมเป็นคนโง่ในสายตาของเธอ)
ฉันจำได้เสมอที่เธ
594
0
0
หน้าส่วนตัว
