ร่างกลม ๆ ป้อม ๆ ของเด็กหญิงวัย 5 ขวบ วิ่งมากอดคอคุณพ่อวัยสามสิบห้าปี ที่เดินเข้ามาบ้านมา.. เสียงใส ๆ ฉอเลาะทันทีเมื่อเขาช้อนตัวมาอุ้ม
"คุณพ่อขา..วันนี้หนูไปดูหัวผักกาดที่เราปลูกกันที่สวนหลังบ้าน มันโตขึ้นมานิดเดียวเอง นี่วันที่สิบแล้วนะคะพ่อ" เขายิ้ม..กดจมูกลงกับแก้มนวล
"ก็อย่างนั้นสิลูก.. หนูจะต้องรู้จักรอนะลูก การปลูกผักกว่าจะเก็บกินผลของมันได้ต้องใช้เวลาลูก"
"แต่หนูไม่อยากรอนี่คะ พรุ่งนี้หนูจะตื่นมาดูมันแต่เช้า แล้วมันก็คงจะโตให้หนูเก็บมาให้คุณแม่ทำต้มจืดให้หนูทาน"
"เอางั้นเลยหรือลูก" เขาหัวเราะ ปล่อยตัวลูกสาวตัวเล็กไว้บนโซฟา หอมแก้มซ้ายขวา และหน้าผากอีก
"เดี๋ยวพ่อไปอาบน้ำก่อน พอ
1238
2
0
หน้าส่วนตัว
