หน้าส่วนตัว
เพียงได้เห็น ความว่าง ชั่วขณะ
เพียงรู้ละ ที่ใจ ไม่เพ้อฝัน
เพียงหยุดคิด ปรุงแต่ง ในปัจจุบัน
เพียงแค่นั้น คือรางวัล แห่งดวงใจ
เพียงจิตว่าง ความวุ่น พลันสงบ
เพียงจิตพบ ยอ่มเป็นสุข อันยิ่งใหญ่
เพียงจิตว่าง ทุกข์พลอยว่าง ลงทันใด
เพียงทุกข์ใจ ขอจงว่าง อย่างถาวร
จึงขอส่ง ความว่าง เป็นความสุข
จิตสู่จิต ว่างสูว่าง จงถ่ายถอน
ผูกจงแก้ วุ่นจงวาง เป็นอาภรณ์
หมดนิวรณ์ จิตว่างได้ ไร้ทุกข์เอย
มัทเก็บมาจากวัดป่าช้าที่เข้าปฏิบัติธรรมค่ะ ไม่ได้แต่งเอง
แต่เห็นจริงตามนี้นะคะ
51
0
0
