เรื่องสั้น นิยาย

คำสาบานในความเงียบงัน:อย่าหวังครั้งใดจะรู้จัก

แก้วกาญจนา

ซาซากุสาวเท้าก้าวเดินฉับ ๆ ออกมาอย่างรีบร้อน   ดั่งเท้าสัมผัสพื้นนั้นร้อนรนยิ่งกว่าไฟ   หากในใจเขาคิดยาวไกลกว่านี้   เขาจะอยู่ในปราสาทเซอราตาพินต่อไปไม่ได้แล้ว
กว่าสติจะอยู่กับตัวก็เมื่อพาร่างตัวเองเดินมาถึงประตูปราสาทชั้นนอก     มีทหารในชุดเครื่องแบบสีฟ้าบ่งบอกถึงความเป็นนักรบชาวการาลาซยืนเฝ้าประตูอยู่เพียงลำพัง    
ซาซากุคิดจะเดินผ่านนายทหารไปให้เงียบที่สุด แต่ทันทีที่ก้าวพ้นประตูปราสาทไปนั้น  นายทหารที่ยืนนิ่ง ๆ เหมือนไม่สนใจก็เอ่ยทักขึ้นว่า
“  อ้าว  ท่านซาซากุ ” เขาหันไปตามเสียงเรียก  “ จะไปไหนเสียล่ะ ” 
ซาซากุนิ่งเงียบเฉย   ปล่อยให้คนทักพูดต่อไป  
“  เราชนะแล้ว  หรือว่าท่านยังไม่รู้ 				
 748    0    0