เรื่องสั้น นิยาย


ฉันพอใจที่สงบนิ่งในกะลา และแง้มฝาครอบออกบ้างในบางคราว เพื่อมองความเป็นไปของผู้คนที่อยู่รอบข้าง ในขณะที่ฉันมองฝ่าไปข้างนอก ฉันเองก็ไม่เคยรู้ตัวว่า มีสายตาคู่หนึ่งเฝ้าสังเกตฉัน

“ ผมพบบางอย่างซ่อนในตัวอักษรของคุณ ” ครั้งแรกที่สนทนากันเขาบอกเช่นนั้น
“ มีอะไรซ่อนในอักษรบ้างคะ ” จำได้ว่า ตอนนั้นฉันถามเขากลับเช่นนั้น
“ คุณรู้ว่าผมจะตอบอะไร แต่ผมจะยังไม่ตอบคุณ ” เขาเฉไฉ
“ คุณก็เช่นกันเป็นผู้ชายที่ซ่อนอารมณ์ทุกข์ไว้ ฉันคิดว่าเป็นเช่นนั้นนะคะ”  ทันทีที่ฉันกล่าวจบ เขาก็หัวเราะกลบเกลื่อนทันที 
“ คุณครับ ทุกข์น่ะ ไม่ว่าอย่างไร มันก็ยังคงมีอยู่ในหัวใจเสมอล่ะครับ ” ฉันไม่ปฏิเสธคำของเขาหรอก เพราะสิ่ง				
 63    0    0