เรื่องสั้น นิยาย

..............แล้วคำสนทนามากมายก็เกิดขึ้นบนโต๊ะกลมๆเล็กๆ ................
จนรู้สึกตัวอีกที ก็เมื่อเค้าพูดว่า ผมเล่าเรื่องผมไปเกือบทั้งชีวิตแล้วนะครับ
แต่ผมไม่รู้อะไรจากคุณเลย นอกจากชื่อ..
แล้วก็คำถามกลับว่า แล้วคุณล่ะคะ? แล้วผมก็ตอบทุกครั้ง จนผมเริ่มเมาแล้วครับ
me :  ขนาดไม่เมาคุณยังหาข้อมูลไม่ได้เลย ถ้าเมาแล้วคงจะยิ่งลำบากแล้วหละค่ะ ( ยิ้มแบบสะใจอีกแล้ว)
you : อย่ายิ้มแบบนี้สิครับ มันดูเหมือนมีเลศนัยยังไงไม่รู้ครับ
me :  (อ้าว มีบังคับยิ้มด้วย นึกว่ามีแต่บังคับเลี้ยว) ค่ะ งั้นยิ้มใหม่นะ
you : (ตั้งใจดูซะ..!) ยิ้มแบบนี้ เฮ้อ....
me : มันเป็นยังไงคะ( เลิกคิ้วด้วยความสงสัย กรูก็ยิ้มให้ดี				
 34    0    0