ฉันกำลังเดินอยู่บนทางเท้าริมถนนใจกลางเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง ในค่ำคืนที่เงียบสงัด ราวกับว่าที่นี่คือเมืองร้าง หลอดไฟบนเสาที่อยู่ริมถนนยังคงเปิดสว่างจ้า ส่องแสงสีเหลืองทองให้กับถนนที่ไม่มีแม้แต่ยานพาหนะชนิดใดวิ่งอยู่ ฉันแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบน ในคืนเดือนมืดเช่นนี้ดวงดาวช่างเจิดจรัสแสงงดงามยิ่งนัก แสงสว่างสีขาวของดวงดาวพลันทำให้ฉันนึกถึง ความเหงา และ การจากลา ที่จะอุบัติขึ้นในรุ่งเช้าของวันใหม่ ฉันอยากให้ค่ำคืนนี้ยาวนานจริงๆ ฉันยังอยากที่จะดูดดื่มความรู้สึกและภาพของเมืองเล็กๆ แห่งนี้ให้เต็มอิ่ม เพื่อที่จะได้ระลึกถึงมันได้อย่างเต็มที่ ในยามที่ฉันจะต้องจากลาไป ฉันคิดใคร่ครวญท่ามกลาง