แก้วประเสริฐ
อทิสมานกาย ๒๔
ภายในรถที่กำนันขับอยู่นั้น พลันกล่าวกับพรรคพวกว่าข้าสังหรณ์ใจชอบกล
ตั้งแต่หลวงพ่อบอกแล้ว มีพวกเด็กๆมันช่วยเฝ้าดูแลของไม่ต้องห่วงอะไรหรอก???...
ครั้งแรกนึกว่าเป็นเด็กวัดที่โตๆกันแล้วแต่พอพบเห็นเป็นพวกเด็กๆตัวเล็กๆทั้งนั้น
พลางนึกว่าทำไมใยหลวงพ่อจึงใช้พวกเด็กๆเล็กๆพวกนี้มาเฝ้าข้าวของมิกลัวของหายหรือ??..
ข้าเองก็ทดลองจับต้องเนื้อตัวเด็กมันดู ก็เป็นเช่นคนแบบพวกเราๆแหละ
แต่พอมันชี้ไปทางป่าช้าที่พวกเราเคยนำคนตายไปฝังศพ ข้าจำได้อย่างแม่นยำ
และเด็กยังบอกว่ากลางคืนพวกนั้นจะมาช่วยดูแลอีกทางหนึ่ง
นี่ซิ......ข้าเองถึงได้รู้ว่