2 สิงหาคม 2550 18:20 น.

ไม่มากกว่า

เรไร


ฉันจะเป็นอะไรได้มากกว่า
แค่ผู้ชายธรรมดาเพียงคนหนึ่ง
ที่วันวันเฝ้าละเมอเพ้อรำพึง
คอยคิดถึงห่วงใยใครบางคน

จะรู้สึกอะไรได้มากกว่า
ทุกข์ทรมายอมรับความสับสน
ในปรารถนาบางครั้งก็กังวล
ต้องร้อนรนเพราะฤทธิ์คิดถึงใคร

เธอไม่เป็นอะไรได้มากกว่า
ความศรัทธาคงมั่นมิหวั่นไหว
เพราะความรักแหนหวงจากดวงใจ
และหวังให้สักนาทีจะมีเรา

กับเธอ....ฉันจะเป็นอะไรไปมากกว่า
คนที่เธอแวะมาเวลาเหงา
พอความทุกข์โศกศัลย์ได้บรรเทา
ไร้แม้เงาให้เผยเอ่ยความใน
				
23 กรกฎาคม 2550 22:49 น.

มิอาจข้ามเส้นขอบฟ้า

เรไร


๏..เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้ง........พิพากกษา
กายก่อกำเนิดมา.......................ชดใช้
สร้างความปรารถนา...................แตกต่าง
ก้ำกึ่งกำหนดให้..........................ชอกช้ำชีวี

๏..กฎเกณฑ์ธรรมชาติสร้าง.......หญิงชาย
ครองคู่อยู่เคียงกาย....................เท่านั้น
เพศเดียวสิอย่าหมาย.................ครองคู่
หดหู่เพราะกรอบกั้น...................ยากแท้ฝ่าฝืน

๏..กามเทพกลั่นแกล้ง................แผลงศร
ได้พบความอาทร.......................แน่แล้ว
หัวใจเริ่มสั่นคลอน.....................ไหวหวั่น
จิตวาดฝันเพริศแพร้ว................ผ่องแผ้วงดงาม

๏..เหมือนคนสองคนพยามยาม.....ยึดมั่นในความ
ศรัทธาคือสิ่งยืนยัน

๏..อุปสรรคข้างหน้าฝ่าฟัน............จะไปด้วยกัน
สู่ฝันสุดห้วงสาคร

๏..สองคนแหวกว่ายแรมรอน.........กลางสีทันดร
ไปสู่เส้นขอบนภา

๏..ด้วยความสัมพันธ์สัญญา...........แม้ทุกข์ทรมา
ปรารถนาเคียงคู่อยู่ครอง

๏..เพียงเส้นขอบฟ้าที่มอง..............เกินใจหมายปอง
ยิ่งมองยิ่งคว้างห่างไกล

๏..ฟ้า  น้ำบรรจบเมื่อใด.................ความหวังตั้งใจ
อาจไม่สวยสดงดงาม

๏..ให้หวังเป็นดังนิยาม...................มิอาจก้าวข้าม
วัฒนธรรมประเพณี

๏..สุดท้ายความฝันเคยมี................แหลกเป็นธุลี
เลือนหายละลายกลางชล

๏..เหลือเพียงเศร้าโศกทุกข์ทน......มิอาจก้าวพ้น
เพราะเส้นขอบฟ้าไม่มี .๚ะ๛


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

แด่สหายในชมรมเส้นขอบฟ้า..ผู้ที่หัวใจมีเพียง...รัก

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
				
18 กรกฎาคม 2550 23:48 น.

พ่อม่ายป้ายดำ

เรไร


เห็นแม่ม่ายป้ายแดงแถลงข่าว
บอกเรื่องราวกล้ำกลืนแสนขื่นขม
ทำชีวิตหม่นหมองต้องตรอมตรม
ร้าวระทมสิ้นสุขทุกคืนวัน

เธอบอกว่าแสนกลุ้มหนุ่มเมียเผลอ
รุมล้อมเธอพยายามสมานฉันท์
ต่างหยิบยื่นนิยามความสัมพันธ์
ต่างแข่งขันชุลมุนจนวุ่นวาย

แต่พ่อม่ายป้ายดำกลับช้ำหนัก
เพราะความรักพังภินท์สิ้นสลาย
ต้องหมดความรื่นเริงเสียเชิงชาย
เป็นพ่อม่ายป้ายดำจำต้องทน

ฉันเพียงแค่คนเศร้าขี้เมาหน่อย
เธอจึงปล่อยเข้าวัดมันขัดสน
แค่ชอบเล่นไฮโลโถหน้ามล
แค่ชอบพ่นควันบุหรี่เหมือนขี้ยา

แค่บางครั้งบางทีเผลอตีศอก
สับขาหลอกเธอนิดก็ติดฝา
แต่ก็ยังรักเธอเสมอมา
แม้นเวลาล่วงผ่านนานเหลือเกิน

เห็นแม่ม่ายป้ายแดงแถลงข่าว
จะถามดาวน์ไม่ถนัดก็ขัดเขิน
ขอดาวน์น้อยผ่อนนานให้มันเพลิน
เพราะว่าเงินหายากหากเข้าใจ
				
10 กรกฎาคม 2550 01:01 น.

ฝันร้ายสักคืน

เรไร


ก่อนเธอจะหลับตานิทราฝัน
จะหวาดหวั่นอ้างว้างมีบ้างไหม
เพราะว่าปล่อยดวงจิตคิดถึงใคร
จนสับสนหัวใจหรือไม่มี

หรือว่ามีใครเขาเฝ้าถนอม
คอยขับกล่อมร้องบรรเลงเพลงดีดสี
พร้อมลำนำขับขานกานท์กวี
จึงฝันดีเป็นประจำทุกค่ำคืน

ใครคงบอกฝันดีราตรีสวัสดิ์
ได้สัมผัสรัตติกาลอันหวานชื่น
มิเหลือความเจ็บช้ำเคยกล้ำกลืน
ผวาตื่นหมองหม่นกระวนกระวาย

ก่อนเธอจะหลับตานิทราฝัน
คิดถึงฉันบ้างเป็นไรไม่เสียหาย
อยากให้เธอเปล่าเปลี่ยวและเดียวดาย
ให้ฝันร้ายถึงคนรักเพียงสักคืน
				
4 กรกฎาคม 2550 23:45 น.

เมื่อฝนซา

เรไร


ฉันเข้าใจเธอบ้างในบางสิ่ง
ความเป็นจริงมากมายที่ไม่รู้
เพียงแค่ฉันเป็นเงาคอยเฝ้าดู
และยืนอยู่ห่างห่างอย่างห่วงใย

เห็นตัวเธอวุ่นวายในเมืองหลวง
โดนเล่ห์ลวงโถมทับเกินรับไหว
เหมือนางฟ้าจำแลงกลางแสงไฟ
กับหัวใจยับเยินเกินเยียวยา

จากวันคืนเป็นเดือนที่เลื่อนผ่าน
ยิ่งร้าวรานยิ่งนักยากรักษา
เหมือนล่องลอยบนโลกแห่งโชคชะตา
รอให้ฟ้ากำหนดวันหมดกรรม

ฉันเข้าใจเธอบ้างเพียงบางสิ่ง
หากเธออิงโชคชะตามันน่าขำ
ความทุกข์เกิดจากใจ..ใช่..ใครทำ
เรื่องชอกช้ำผ่านมาอย่ากังวล

มาสัมผัสค่ำคืนแสนชื่นฉ่ำ
ของหยดน้ำโปรยปรายเป็นสายฝน
เหมือนพรจากเทวาฟ้าเบื้องบน
เพื่อชะความหมองหม่นให้พ้นไป

พออรุณรุ่งฟ้าอุษาสาง
คงมองเห็นหนทางสว่างไสว
เพียงอย่าหวั่นท้อแท้แก่สิ่งใด
เริ่มต้นใหม่อีกหนเมื่อฝนซา
				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟเรไร
Lovings  เรไร เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงเรไร