แก้วประเสริฐ
ห้วงคำนึง
ผ่านรำพึงตลึงนุชแสนผุดผาด
งามพิลาสหยาดฟ้าพาไหวหวั่น
ทรวงระทึกผนึกย้อมหอมลาวัลย์
สุดซาบซ่านผ่านวิจิตรติดหรรษา
กรรณิการ์พากลิ่นระรินโฉม
ดอกโพยมโน้มสะบัดวิวัฒน์หา
พระพายพัดจัดต้องละอองกายา
แสนเสน่หาคลาคล่ำล้ำรัญจวน
ชวนพินิจอารมณ์สมสวาท
ดารดาษภิรมย์เปิดสุดเลิศล้วน
ห้วงคำนึงถึงวลีแม่ศรีนวล
จนปั่นป่วนตลึงหาครานางจร
สะท้อนวิจิตรติดอารมณ์ข่มจริต
กลิ่นหอมสนิทปลิดฤทัยคล้ายถูกศร
ดั่งกามเทพเสพสุขขวางทุกตอน
แล้วหลอกหลอนย้อนไปใฝ่ฤดี
สิ่งเหลือไว้รำพึงถึงกลิ่นหอม
ล้วนมาย้อมน้อมฤดีมิเกษมศรี
ได้ผกานานาพันธุ์ผันชีวี
ท่าม
หน้าส่วนตัว
1246
18
0
