ขอโทษนะขอโทษ ที่เผลอลืมตัวลืมใจ ว่าเรารักกันแบบนี้ จริงๆแล้วเธอก็แค่คนข้างบ้าน ที่ยืนยิ้มทักกันทุกวัน ก็หลงคิดไปว่า เธอคือเจ้าชายในฝัน เลยหลงเพ้อบอกความใน อย่าถือสาอย่าไปฟังเลยนะ กับเสียงหัวใจคนบ๊องต๊องอย่างฉัน ที่ไม่ค่อยจะเต็มบาทเท่าไหร่ ก็ถือสาคิดเสียว่าไม่ได้ยินฉันไม่ได้พูดอะไร ...อายจังเราไปบอกได้ไงว่าชอบเขา.....