9 พฤษภาคม 2560 10:05 น.

ไม่คิด

plaing_piu

๑   ทำไมจิตใจมหาประชาชน                  หลงสับสนคับแค้นทุกข์แน่นไฉน ชีวิตยังผิดถูกมิปลูกใย                            แตกต่างปล่อยวางใจให้ศรัทธา ๑   คือทาสอำนาจกานเมืองผ่านเปลี่ยน     มากบทเรียนกดขี่เห็นมิกล้า ประชาธิปไตยใต้เปลือกตา                      เล่นเกมสามานย์ป่าเถื่อนเหมือนพิไร ๑   สืบกาลสานเสรีแห่งชีวิต                   เรื่องถูกผิดคิดดีทำดีได้ ประวัติศาสตร์บาดเห็นสิ่งเป็นไป               บ้าอำนาจบาตรใหญ่ไร้ครรลอง ๑   ทำลายทุกสิ่งกล้ำกรายอำนาจ           คลั่งประกาศอาชญากรรมสยอง มนุษยชาติหยาดเลือดนอง                     สำเหนียกเสียงเรียกร้องกองฟอนใด ๑   จารสมัยไม่มีใดที่สุด                        มีเริ่มยุติสะดุดดีชั่วมิใช่ ความเปลี่ยนแปลงแรงกรรมจดจำนัย        เรียนรู้ไตรลักษณ์ธรรมสัมพุทธา ๑   อธรรมถืออำนาจพินาศชัด               สืบประวัติศาสตร์สัจจธรรมปะหน้า สิทธิ์การเมืองวางเขื่องอำนาจต่ำช้า          ชะตาสุดอนาถสิ้นชาติตระกูล

๑   อำนาจพิลาสบารมีสมัย                    ดียิ่งใหญ่อิงดินฟ้าสิ้นสูญ จริงสถิตนิจกาลรานอาดูร                      การเมืองเลิศเทิดทูนดุลยธรรม ๑   ชีวิตคนผิดถูกพึงปลุกสร้าง               บ้านเมืองอย่างไรยืนมิฝืนกล้ำ สิทธิ์ประชาธิปไตยใช่เล่นคำ                   การเมืองธรรมเปลืองใจฤาไม่คิด ๑    ตราบอัตตาอำมหิตผิดมนุษย์           มืดมนฉุดตนถลำอำนาจผิด ยื้อแย่งแข่งร้ายบีฑาชีวิต                       นัยผิดถูกปลิดปลงประจงทราม ๑   มีไม่มีสิทธิ์ดีชั่วน่าหัวเราะ                 ธรรมบางเปราะทางใดไม่เกรงขาม ประชาธิปไตยไหนจะงาม                       ยิ่งไล่ตามความจริงยิ่งคว้าลม ๑   ประชาธิปไตยไหนตายซาก              เห็นกากสำรากถ่อยเถื่อนถอยก้ม กดขี่หมายหัวขึ้นป้ายชื่นชม                  ชีวิตไทยติดหล่มลมกานเมือง ๑   ถามใจตนไขปัญหาอะไรแน่              แตกต่างแต่อ้างผิดถูกบิดเรื่อง ปากอย่างทำอย่างเอาดีเปล่าเปลือง         ลุอำนาจชาติลือเลื่องประเทืองร้าย                   

                                               .........                              

28 พฤษภาคม 2560 20:07 น.

ไม่แปลกฝน

plaing_piu

                                                                                                                 

 

๑ น้ำค้างดึกพร่างไหวใครว้าเหว่             คำนึงเล่ห์เวลาสุขทุุกข์หวานขม

ปณิธานวิบัติอสัตย์ระงม                       การเมืองวางเขื่องล่มเพาะปมใด

๑ ทางแฝงร้ายกาลเทศะสั้น                   ความผูกพันซุกหลงละสงสัย

ทวิคติธรรมชี้นำใด                              ยากสดับรับรู้นัยใจพุทธิ

๑ กี่ขวบปีรวบรัดอสัตย์ข่ม                    อำนาจจมคมอาฆาตบาดสติ

ดีชั่วตัวตนเติมใช่เริ่มริ                          ไทยร้าวปริพินาศวิวาทกรรม

๑ เหยื่อสังวาสประชาธิปไตยดาด            ตื่นสิทธิเสรีราดระดมพร่ำ

รอบตัวดีชั่วจุดยุติธรรม                         อ้างมาตรฐานกำหนดทำร้าย

๑ เห็นแต่ผู้แพ้หน่ายยอมพ่ายพับ            การเมืองไหนสดับรับลูกง่าย

หน้าเนื้อใจเสือปล้นกลเม็ดพราย             กล้าชั่วขายชาติเล่นลิ้นเป็นไร

๑ ทุกข์ปากท้องร้องสุมรุมแถบิด             ความสามารถน้อยนิดยากปิดได้

เสียงข้างมากอ้างทวนสิ่งป่วนใน              ผิดอะไรประชาธิปไตยกู

๑ กี่ล้านคนค้านไหนไม่รู้สึก                   มโนธรรมสำนึกคดไร้อดสู

ขี่หลังเสือเพื่อใครปากไพล่ชู                  ความจริงรู้ชิงหนีบัตรพลีกรรม

๑ ไม่แปลกฝนแทรกพฤกษภาร้อน         จบบทตอนคดยิ่งประวิงระส่ำ

วันชื่นคืนสุขคนคอยฝนธรรม                สรรพสำเนียงพ้องพี่น้องไทย

๑ ต้นปลายดีร้ายชีวิตที่สุด                    สิ่งสมมุติจิตพุทธะรู้ละไหว

การเมืองเปลื้องตัวตนเห็นตนใน              ปลูกประชาธิปไตยใจพุทธิ

๑ เก็บอดีตกรีดใจไทยเลวร้าย                 เท็จจริงยิ่งเปลี่ยวดายคลายสติ

เรียนรู้ตนชูธรรมสมาธิ                         งามปัญญาปฎิบัติวินัย

๑ บทเรียนก่อนเขียนบิดชาติผิดหลง       เจตจำนงตรงคดกำหนดใหม่

การเมืองใช่เรื่องบ้ามารยาใด         ประชาธิปไตยไทยเจ็บจำ                                      

 

                                                ........

4 พฤษภาคม 2560 11:34 น.

ฟื้นตื่น

plaing_piu

                                                                                                

ชีวิตตื่นนิทราทุกข์ประหาร

พิศนัยจักรวาลพาลระย่อ

ไม่สิ้นสุดหลุดพ้นแอ่งตนพอ

หลงตามต่อทรามอกุศลมูล

 

จมโลภโอบโมหะโทสะพล่าน

คิดทำผิดติดสันดานพาลยากสูญ

ธรรมกระจ่างกลางใจไร้เทิดทูน

ชั่วเพิ่มพูนเติมปลุกทุกข์ประดัง 

 

ชีวิตผิดแทบม้วยวันป่วยเจ็บ

หยิกเล็บยิ่งเจ็บเนื้อใครเถือหนัง

อะไรคือใยเยื่อเผื่อประทัง

เดียวดายหลั่งน้ำตายากสาธยาย

 

สิทธิเรามีเท่านี้เท่ามีสิทธิ์

ลดเพิ่มลิดรอนเลี่ยงยากเบี่ยงบ่าย

ดีเลวยังขังน้ำตาอนาถราย

ดิ้นสุดท้ายยุติมิผลักดัน

 

เจ็บป่วยคือป่วยเจ็บเก็บชีวิต

ไม่มีสิทธิ์ตีค่ารักษาฝัน

ขอกำลังไร้ชังรักประจักษ์ทัณฑ๋

กายใจมั่นปัญญาสติงามวินัย

 

จังหวะชีวิตเบาหนักเท่านี้

กุศลผลกรรมดีชั่วมิใช่

อาการหายร้ายรุมยึดกุมนัย

จะทุกข์สุขโรคใดรู้ไม่กลัว

           

            ...... 

4 พฤษภาคม 2560 14:21 น.

งามทราม

plaing_piu

๑แรกเริงเถลิงอำนาจด่ำดื่ม

หลอกใครปลื้มลืมทุกข์โอ่รุกสร้าง

นโยบายขายฝันพันธะจาง

ทุกก้าวย่างพรางดีชั่วโคตรตัวไว้ 

๑จนปานนี้ปี้ป่นรนทั้งชาติ เกินอวดวาทกรรมทรามค้ำได้ นอกระบบระรานทหารใคร จะหัวเราะร้องไห้ไร้แดงชู

๑กี่บาทชั่วทุ่มตัวหลอกแดงยอกเจ็บ เท่าขี้เล็บเจ็บใจหลอกใจสู้ โกงชาวนาข้าวจำนำปมรู้ ไร้อดสูคดในข้อใจทราม

๑ปากว่าประชานิยมวิเศษ ได้รู้เลศนัยเหตุผลคนท้วงถาม กี่ศพทบร่างเจ็บใจเหน็บตาม หน้าบอกงามทรามชั่วหัวใจมึง

๑พระคุณแม่โพสพเคารพนัก มึงผลักไสใครจมปลักทุกข์หนักขึ้ง ทะเลกรรมกระหน่ำวันคืนพรั่นพรึง นรกตรึงอกลึกรบศึกร้าย

๑น้ำตาชาวนารู้เหือด-สู้สุด ใจมิยุติใจต่อใจหาย ร่วมมหาประชาชนไทยไม่เดียวดาย มุ่งจุดหมายขุดรากกากแผ่นดิน !

 

        ๑๑๑๑๑

21 กุมภาพันธ์ 2556 12:18 น.

...ว้าเหว่...

plaing_piu




๑     ที่มาธรรมชาติพิลาสไหว
มี-ไม่มี..ใช่นัยสรรพสิ่ง
ชีวิตเริ่มเติมกาลเทศะอิง
ดี-งาม-จริงนิ่ง..ใจให้จุดธรรม

๑     เพียงเศษเสี้ยวเหตุผลยากทนคว้า
คือรัฐาธิปัตย์สกัดคว่ำ
หลักธรรมใต้อำนาจวาทกรรม
ชีวิตด่ำดื่มจำเจเล่ห์ลวงพราง

๑     ทุกข์ปัญหาสาระพัน.....ว้าเหว่
เท่ประชาธิปไตยอะไรอ้าง
ประชาชนดิ้นรนชีวิตมิวาง
มืดหนทางสว่างตายน้ำลายใคร

๑     วาทกรรมสำรากปากปะทุ
ฤาสดุดีอุดมการณ์ขมได้
สิทธิเสรีภาพอาบควันไฟ
กานเมืองไทยเขื่องทะมึนทมิฬ

๑     ปรากฏการณ์บ้านเมืองผ่านเปลืองเปล่า 
ผู้แทนเอาดีใส่ตัวชั่วไม่สิ้น
เห็นทุกข์คนรุกแค้นเข็ญแผ่นดิน
ปะ-ชา-ถีบ-ปะ-ตาย..ชินกินน้ำตา

๑     ปะ แต่เสนอสนองจ้องประโยชน์ 
ชา ด้านสามานย์โคตรฉ้อโฉดท่า
ถีบ ตนแย่งผลงานบานร้ายสภา
ปะ(ทะ) ตาย ขาย..ประชาชนฆ่ากัน

๑     ประชาธิปไตยอะไรเล่า
ชาติจมเหงาเศร้าทุกข์ภัยรุกมหันต์
ผุ้มีเกียรติละเลียดแบ่งแย่งรางวัล
ปากพร่ำปรองดอง..สันติปันเลว

๑     รัฐธรรมนูญไหนกินได้อิ่ม
ผู้คนชิมข้นแค้นแล่นตกเหว
มุ่งอำนาจวาสนาระอุเปลว
เผาแหลกเหลวกเฬวรากไร้ซากควัน

๑     ชีวิตแผกผิดใช่ปากใครว่า
สำนึกผ่านศึกษากล้าสร้าง-สรร
คุณภาพสังคมบ่มคนทัน
ใดกดดันฟันฝ่ารู้ค่าตน

๑     อำนาจวาสนาบารมี
คือชั่วดีมีธรรมค้ำเหตุผล
ไม่มีสิ่งใดยิ่งใหญ่กว่าใจตน
ปล่อยวางพ้นทางบาปอิ่มอาบธรรม


           ...........

				
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟplaing_piu
Lovings  plaing_piu เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟplaing_piu
Lovings  plaing_piu เลิฟ 0 คน
Calendar
Lovers  0 คน เลิฟplaing_piu
Lovings  plaing_piu เลิฟ 0 คน
ไม่มีข้อความส่งถึงplaing_piu