sodasasa
เมฆใหญ่น้อย ค่อยรวมกัน พลันลอยต่ำ
เกิดฝนพรำ พรมสาย ในลายเขา
เกิดละออง ผ่องนวล ชวนบางเบา
เกิดความเหงา ความคิดถึง พึงรำพัน
เมื่อหยาดฝน ร่วงหล่น บนพื้นหญ้า
เกิดแววตา ลึกซึ้ง ตรึงความฝัน
เกิดรอยยิ้ม พริมใจ ในคืนวัน
เกิดภาพนั้น เธอเปียกฝน บนหญ้างาม
ช่อดอกไม้ ในอก เปียกโชกหมด
แต่ดูสด ดูสวย ด้วยกลีบหวาม
เห็นภาพเธอ และฝน บนความงาม
กับถ้อยคำ แสนหวาน ซ่านหัวใจ
เธอหยิบยื่น สายฝน บนกลีบดอก
พร้อมเอ่ยบอก คำหวาน ซ่านสดใส
ผมรักคุณ คำนี้ ที่ซึ้งใจ
ตราตึงไว้ ในสายฝน หล่นสู่ทรวง
เธอและฝน คือคนดี ที่ฉันรัก
แม้นานนัก ภาพสุดซึ้ง ยังตรึงสรวง
เธอและฝน จะอยู่ใน ใจหนึ่งดวง
นา
หน้าส่วนตัว
1067
4
0
