ชมพูภูคา J.
เหงา...
เคว้งคว้างกลางหนทางเบื้องหน้า
อาทิตย์ลาลับล่วงไม่แลเหลียว
พายุฝนครืนครั่นกระชั้นเกรียว
ชีวีเดียวเหว่ว้าฝ่าหนทาง
หนาว...
ในอ้อมกอดสายลมค่ำคืนนี้
ดวงฤดีตรมเศร้าเขาเมินหมาง
ราตรีช้ำพร่ำรักชักจืดจาง
เงาเลือนลางหนาวเนื้อไม่เหลือใคร
ห่วง...
ใจเจ้าเอ๋ยอย่าละเลยรีบหวนกลับ
หนาวเหน็บนักจงกลับมาอย่าผลักไส
ใจเจ้าเอยรู้ไหมยามร้างไกล
ดวงหทัยห่วงหาอย่างอาวรณ์
เหงา หนาว ห่วง...
ความเงียบเหงาหนาวห่วงคือบ่วงรัก
แน่นสลักประทับจิตฤาคิดถอน
พะว้าพะวงว้าวุ่นเจียนขาดรอน
รักอาจจรหากบ่วงรักผูกมัดแทน
ไม่เหงา ไม่หนาว ไม่ห่วง
ทิ้งความเหงาความหนาวและห่วงหวง
ลืมรักลวงหลอกไว้ใจเจ็บแสน
1295
3
0
หน้าส่วนตัว
