๏ ตูคิดตูค่อยร้อย เรียงกลอน เผยสู่สโมสร แห่งนี้ หมายมิตรมุ่งมาถอน ถมเหนื่อย ถูกผิดมิตรช่วยชี้ ช่วยสร้างวางเสริม ๚ะ ๏ ตูคิดตูค่อยร้อย ค่อยวางถ้อยเป็นสร้อยสาร ให้งามตามกลอนกานท์ หวานคำขับจับใจชน ๏ ควานคว้าหาความคำ ยากยอมทำไม่พร่ำบ่น ค่อยเรียงเสียงส่งจน จารจบบทพจนา ๏ จึงส่งลงให้อ่าน อาจชื่นบานซ่านหรรษา เพื่อนร้อยถ้อยกลอนมา พากันชมสมชื่นใจ ๏ ไม่อยากให้กากคน เข้าปลิ
1829
0
0
หน้าส่วนตัว
