รอรอ...รอเธอ...อยู่เสมอ รอรอ...รอเสียงเธอ...โทรมาหา วันนี้...ตัวฉัน...คงแปลกตา วันนี้...อ่อนล้า...และอ่อนใจ รอเธอ...มาหา...ที่นี่ หน้าต่าง...บานนี้...มันเคยใส จากวัน...ที่เธอ...ลาไป คงไม่...จำเป็น...ต้องมองดาว เธอเอง...คิดถึง...บางไหมนะ ฉันเอง...เหงาจับ...จิตใจหนาว ฉันคง...อ่อนแอ...เป็นครั้งคราว เมื่อเหงา...ก็บอกดาว...ที่คุ้นเคย ที่พูด...ออกมา...ไม่ได้คิด ให้เธอ...มาตามจิต...ตามใจเอ๋ย ให้เธอ...รับรู้...เอาไว้เลย ให้รู้...ว่าเหมือนเคย...ไม่เปลี่ยนแปลง