ชีวินมธุรา
ยามเราสอง ร่วมรัก สมัครแน่
มิเปลี่ยนแปร รวนเร มิเหหัน
สัญญาไว้ ซื่อตรง คงต่อกัน
ทุกคืนวัน เฝ้ารอ ร่วมวิวาห์
มาบัดนี้ บอกว่าขอ เวลาหน่อย
ด้วยพี่ต้อย ต่ำจน กลัวคนว่า
อยากจะเลื่อน ออกไป ห่างสักครา
อนิจจา ฟังแล้ว สะท้อนใจ
ไม่ว่าจน หรือรวย แม้ต่ำศักดิ์
ยังคงรัก ปักมั่น ไม่ผันผาย
ใยพี่พ้อ อย่างนี้ มิเสียดาย
ต่อนานไป กลับกลาย เลิกร้างรา
ถึงวันนั้น คงมิใช่ เป็นน้องแน่
มีเพียงแต่ ตัวพี่ เร่รักหนา
พบคนใหม่ แน่แล้ว จริงเจียวนา
ถ่วงเวลา ยักเยื้อง ยึดเรื่องนาน
ใครจะมา เห็นใจ ในอกหญิง
ให้ประวิง กาลเลือน เลื่อนลับนั่น
มิอยากเป็น สาวร้าง อ้า