พิมญดา
เสียงฝนครวญป่วนปร่าน้ำตาไหล
ฝนหล่นสายดูคล้ายร้องไห้หนัก
ฝนจ๋าฝนคร่ำครวญรัญจวนนัก
คนอกหักรักสลายสายฝนพรำ
ฝนหลั่งมาฟ้าหมองหม่นลมหวีดหวิว
ใบไม้ปลิวฝนไหลบ่าคราชอกช้ำ
ลมฝนฟ้ารู้ไหมว่าข้าระกำ
โดนเขาทำหนาวนักรักอาลัย
ฟ้าจ๋าฟ้าข้าเจ็บเกินเผชิญโลก
ความทุกข์โศกถาโถมโหมห่าใหญ่
นอนจ่อมจมรักร้าวหนาวเรื่อยไป
เหตุผลใดยากหักล้างทางน้ำตา
ฟ้าร้องไห้ออกมาเป็นสายฝน
สองตาคนร้องไห้ใจโหยหา
เสียงสะอื้นยาวนานผ่านอุรา
เพียงหลับตาน้ำใสใสเริ่มไหลริน
น้ำตาฝนเปรียบเหมือนคนไม่มีค่า
ไร้คนมาปลอบใจหายถวิล
ตกลงมาใครเล่าจะยลยิน
เมื่อรักสิ้น.สะอื้นไห้.ใครจะฟัง..
1779
13
0
หน้าส่วนตัว
