ศรีสมภพ
ท้องฟ้าครึ้มซึมเซา แต่เช้าตรู่
ฝนพรั่งพรู เมื่อคืนผ่านทั่วลานฟ้า
ร้อนแดด ที่แผดเผาเนานานมา
ก็สร่างซาด้วยฟ้าฝนหล่นพรมดิน
ย้อนคืนเก่า วันเสาร์ห้า ว่าแรงนัก
โหรทายทักเป็นฤกษ์มารแห่งวันล่ม
เสาร์ที่ห้า เดือนห้านั้น..จันทร์เพ็ญกลม
ฤกษ์มิสม! ล่มสลายถึงวายวาง
เจ้านกน้อยตัวหนึ่ง.. ซึ่งคืนผ่าน
กางปีกบานโบยบินถวิลหวัง
ต้องหลบหลีกลมฝนชนประทัง
เพื่อกลับรัง ใกล้ฝั่งฟากที่จากมา
ใจเจ้าจ่อที่หมายในคืนค่ำ
ความมืดดำสุดจำนนปนความล้า
อีกโผผิน บินมาไกลในอาณา
จึงถลาร่วงสู่พื้น..คืนอาถรรพ์ !
เห็นฟ้าครึ้ม..ใจซึมเศร้าเช้าวันนี้
หลายชีวีดำเนินไปไม่ไหวหวั่น
แต่หนึ่งนก..ตกจากฟ้าถึงอาสัญ
ช่างเ
1578
7
0
หน้าส่วนตัว
