saylompat
หลบหน้ามาจากพายุฝน ลมฟ้าโหมกระหน่ำ
อยากลบลืมความเจ็บช้ำ . . ความหม่นเศร้า
มองไปไกลสุดตา . . . ถนนสีเทา
ผู้คนคง ปน - เคล้า - ยินเพียงเสียงใจเราเต้นแผ่วชา
-:+:-` saylompat"s diary -:+:-
บนโลกใบนี้ มีผู้คนนับล้าน
บอกฉันทีว่าทำอย่างไรจะพบพาน 'เธอ' ที่ฉันตามหา
หนึ่งคนที่เข้าใจ ที่ฝันไว้ . . เสมอมา
บอกฉันทีเถิดหนา เธออยู่หนใด
-:+:-` saylompat"s diary -:+:-
โปรดมารับฉันไปสู่กลางใจเธอด้วย . . คนดี
ก่อนชีวีจะมอดม้วย
เราจะได้พบกันไหม
ถ้าได้ยินแล้ว โปรดนำคำรักแผ่วๆ มากระซิบที่กลางใจ
ปลดปล่อยฉันจากการสงสัย ว่า ' รัก ' มหัศจรรย์อย่างไร เสียที
-:+:-` saylompat"s diary -
1340
0
0
หน้าส่วนตัว
