อันว่าแม้นเมืองแมนอยู่แสนไกล จะปืนป่ายเวียนว่ายไปให้ถึง เป็นกระต่ายหมายจันทร์ต้องคำนึง ความรู้แค่หางอึ่งจากความจริง มองพระจันทร์สูงสุดจุดฝันใฝ่ ดีกว่ากระโดดเดียวดายวายเกลือกกลิ้ง ได้แลมองเหมือนได้เรือนพักพิง แค่ขอแสงนวลนิ่งมิ่งจันทร์ไว้ เป็นกระต่ายไม่นอนคอยรอความฝัน หวังว่าเพียงสักวันจะทำได้ จะย่ำเหยียบดวงจันทร์ให้ช่ำใจ สัมผัสได้ถึงผิวเนียนของเรียมจันทร์...