น้ำ
๏หนาว กายเกินกว่าให้ หนาวจิต
ลม เสียดผิวเช่นพิษ- ผ่าวแก้ม
หม่ ขวัญหมั่นตามติด ธัมถูกสุขแล
รัก แน่แท้ต่างแย้ม ยับยั้งใจเสมอ๚
๏หนาว กายวายชีพไซร้ ทนไหว
ลม รักปักอกใคร ทุกข์แท้
หม่ ผ้าอุ่นแต่ใน ทรวงแตกร้าวแล
รัก สบรักจริงแล้ หลากล้นสุขสรร๚
๏หนาว แล้วนวลนิ่มน้อง หนาวไหม
ลม แทรกซอนถึงใน อกแล้ว
หม่ สุขทุกข์มากไฉน หายหด
รัก ประจักษ์ใจแพร้ว เพริศพริ้งดั่งสวรรค์๚
๏หนาวเนื้อ หนาวเนื้อเมื่อ...หมายหอมแก้มเฮย
ลม วกใจวกตรอม...วิตกว้าง
หม่ ไหมแพรไหมถนอม...นวลนิ่มน้องนา
รัก ห่วงหวงห่วงร้าง...โลกลี้สวรรค์หาย๚
๏หนาว เนื้อเมื่อหม่เนื้อ หายหนาว
ลม รัก