อันต้นไม้ ยืนสะบัด ยังผลัดใบ ดวงดอกไม้ ใช่เบ่งบาน ไร้ร่วงหล่น ทุกสรรพสิ่ง มีผลัดเปลี่ยน แม้นกับคน หาหลุดพ้น วิถีเปลี่ยน วงเวียนจร น้ำเย็นใส เอ่อล้นปริ่ม ตลิ่งธาร เมื่อกาลผ่าน อาจแห้งขอด เห็นตอขอน ดวงอาทิตย์ สถิตย์จ้า ตะวันรอน ยังต้องจร จำจากลา ฟ้าอัสดง สิ่งใดเล่า ในโลกหล้า ที่ยั่งยืน ไม่อาจฝืน ความเปลี่ยนแปร อย่าลุ่มหลง ในโลกนี้ ชีวิตนี้ มีหรือยืนยง "ไม่อยู่คง" นั่นแหละแท้ แน่นอนเอย...
1051
1
0
หน้าส่วนตัว
