ลูกหว้า
อย่าไปคิดถึงอย่าไปพบเขา
อยากก็ฝืนเอา ข่มใจไว้
สั่งใจช้ำ-ช้ำอย่าทำเผลอไผล
อย่าไปสนใจอย่าอ่อนแอ
ใจก็รับรู้ไม่ใช่คู่สม
ไม่ควรชิดชมให้ชอกช้ำ
เมื่อความรักนั้นผูกพันซ้อนซ้ำ
ไม่ถูกศิลธรรมผิดธรรมเนียม
ทั้งที่รู้ว่าเราเป็นคนไม่ดี
ทำได้แต่ยอมทนรับว่าเป็นกรรม
ไม่ได้คิดว่าเราจะกลายเป็นมือที่สาม
รักไม่รักก็ช้ำเท่ากัน
รักนั้นเป็นเพียงมายา
ลับหายตามลมพาไป
รักมอบความฝันในใจ
ให้ยิ้มบนรอยน้ำตา
ล้มลุกในคืนลางลาง
รุ่มร้อนบนกาลเวลา
ชดใช้ราคาบาปหวาน
ตัดใจยอมลาอย่าให้รักล้ำ
ข้ามเขตศีลธรรมไปกว่านี้
ทั้งที่ก็ลบก็รื้อมันไปจากใจ
แม้จะทำอย่างไร..ไม่เคยลางและเลือน
ทำได้เพียงแต่คอยจะย้ำทุกค