..๏ ดั่งหมึกจารกลางใจไม่อาจลบ รักร้อยจบคัดลอกบอกถ้อยหวาน เที่ยวแจกจ่ายหญิงอื่นทำชื่นบาน แสร้งร้าวรานเพ้อพร่ำว่าช้ำใจ โอดครวญว่าสัญญาคราก่อนนั้น มาสูญพลันเพราะเราเสกเศร้าใส่ กลายเป็นตัวตลกอกช้ำใน จนใครใครเข้าข้างอย่างทุ่มเท หลากอารมณ์จริงหนอพ่อฤกษ์จ๋า หลายลีลาอรรถรสบทเจ้าเล่ห์ รวยอักษรมากมายคล้ายลิเก คนเขาเฮมาปลอบดุจชอบความ น้องสงสารวานว่ามาช่วยลุ้น พี่เกื้อหนุนสัญญาพาทวงถาม เพื่อนอยากรู้คำตอบลอบติดตาม แต่เราปรามอย่าคิดเพราะผิดตัว ๚ะ๛