สุริยันต์ จันทราทิตย์
ฉันสลักรักลงตรงหินผา
เป็นบันไดศิลามารับขวัญ
หน้าเถื่อนถ้ำวิมานทองผ่องอำพัน
ให้เธอนั้นลีลาศเยื้องยาตรกราย
เพื่อชื่นชมความหมายโลกภายนอก
ทะเลหมอกดอกไม้พรรณอันหลากหลาย
กำซาบไอ ป่า ดิน กลิ่นกำจาย
รับลมพรายพริ้วโชยโบยโบกมา
หลีกหนีม่านประเพณีที่กางกั้น
ห่างจากคนเหยียดหยันครหา
มาอยู่เถื่อนถ้ำทองผ่องโสภา
ตามประสายากจนข้นเข็ญใจ
จะคอยเป็นเช่นดั่งดวงประทีปกล้า
ส่องนำทางนาวาชีวิตให้
จะคอยอยู่เคียงข้างไม่ห่างไกล
กล่อมไม่ให้รู้สึกแย่แม้สักวัน
ฉันสกัดสลักหินและดินผา
เป็นบันไดไกลกว่า ๖,๐๐๐ ขั้น
ส