ยาแก้ปวด
นั่งมองดาวบนฟ้าเหมือนว่าหวัง
เผื่อสักครั้งดาวหล่นบนแผ่นผืน
เฝ้าแต่มองจ้องฟ้าทุกวันคืน
ไม่มีอื่นใดเปลี่ยนหมุนเวียนไป
คงเพราะฟ้าบัญชาลิขิตกั้น
ลืมสร้างฉันคู่เธอหรือไฉน
ทั้งที่ฉันทุ่มเทหมดหัวใจ
ไม่เห็นในความรักที่ฉันมี
ถามตัวเองว่าฉันบ้าหรือเปล่า
ที่หลงเฝ้ามองดาวส่องแสงสี
เผื่อจะเห็นน้ำใจที่ใยดี
หรือไม่มีให้เห็นแม้นหัวใจ
ถามตัวเองว่าฉันบ้าหรือเปล่า
ไม่รักเราไม่รู้ไม่สงสัย
มัวแต่รักมัวบ้าอยู่ทำไม
เป็นอะไรไม่เจียมหัวใจเรา
แค่ดอกฟ้าหมาวัดในนิยาย
เกียกตะกายใฝ่ฝักหลงรักเขา
ทั้งที่รู้ไม่มีแม้แต่เงา
ยังมัวเฝ้าแต่รอ...รออะไร
ตราบจนสิ้นหัวใจแทบสลาย
มิเคยคลายรักเธอเป็นอ