นายบอม
วันไกลบ้าน
ออกเดินทางมาเรียนด้วยเพียรพาก
เดินออกจากบ้านเกิดจิตคิดหวั่นไหว
เพื่อเข้าสู่เมืองฟ้าอมรไทย
ออกเดินไปสู่รั้วเขียวเขียวกลางกรุง
เป็นวันแรกที่จำพรากไปจากบ้าน
คิดถึงวันวานวานที่เคยอยู่
ในวันนี้จักต้องจากหันมาดู
บ้านที่อยู่มองมาข้าหวั่นใจ
ด้วยถิ่นใหม่ไกลจากบ้านที่เกิด
ถิ่นกำเนิดบ้านพ่อแม่ของฉัน
จะไปเรียนเพียรศึกษาไม่นานวัน
รอวันนั้นฉันกลับมาหาบ้านเรา
นั่งคิดถึงวันแรกที่จากบ้าน
น้ำตาพาลหลั่งรินลงมาได้
คิดแล้วเศร้าเราจากพ่อแม่ไป
แล้วใจมันสั่นกลั่นเป็นน้ำตา
ย้อนอดีตวันที่ออกจากบ้านมาเรียนในรั้วเขียวเมื่อเดือนพฤษภาคม 2538
1115
1
0
หน้าส่วนตัว
