อยู่ลำพังโดดเดี่ยวและเงียบเหงา คนอื่นเขามีคู่ดูสดใส มีเพียงเราเดินคนเดียวมิมีใคร เหว่ว้าใจคนไกลห่างเหลือเกิน หลายคำถามอยากตอบแต่ก็ยาก มีมายมากอย่ามองเพียงผิวเผิน แค่ไม่อยากมีคนร่วมทางเดิน ถ้าเผอิญคนนั้นไม่ใช่เธอ ยังคงอยู่ต่อไปใช้ชีวิต ใครใกล้ชิดไม่คิดจะไผลเผลอ แต่สิ่งหนึ่งที่หวั่นก่อนเราเจอ ก็คือเธอคนเดิมหรือเปลี่ยนแปลง เหตุผลที่ทนเหงามีแค่ฉัน หรืออีกเสี้ยวเธอนั้นคอยเบาแบ่ง ความรู้สึกที่ล้าและเคลือบแคลง แม้แข็งแรงเท่าไหร่ก็ยากเกิน