พี่ดอกแก้ว
เย็นชื่มชุ่มลุ่มธารผ่านดินทอง
เชื่อมครรลองชาวชนบนแหล่งหล้า
สืบจารีตรูปแบบวัฒนา
ต่างพึงพาสายน้ำค้ำชีวิน
รินไหลไปในทางอย่างแล่นลิ่ว
ระลอกพลิ้วทักทายอวดลายสินธุ์
บอกถึงความสมบูรณ์ของแผ่นดิน
ยังคู่ถิ่นด้วยการให้จากสายธาร
นานเนิ่นนานปานไหนไม่เคยกัก
หรือเลือกรักบางดินสิ้นสงสาร
ให้สุดแรงแห่งการให้ไปเจือจาน
อุปการดุจพ่อแม่แลครูบา
คราวที่สายธารายังกูลเกื้อ
เคยคิดเผื่อแล้งภัยหรือไม่หนา
หรือทำนุบำรุงผืนพนา
เฝ้ารักษาต้นธารปานบ้านตน
อย่าให้สายกลายเศร้าคราวน้ำเหือด
สิ้นสายเลือดผู้ให้ในเหตุผล
สิ้นบิดามารดาผู้ให้ชนม์
สิ้นบุคคลพึงมอบตอบแทนคุณ
มีเวลาทำหลายสิ่งแล้วทิ้งขว้าง
มีหลายอ
1736
26
0
หน้าส่วนตัว
