แก้วประเสริฐ
จะเรียงถ้อยร้อยรักพลางครุ่นคิด
ร้อยชีวิตคิดร้อยหัวใจใคร่แถลง
เพียงคิดไปใคร่จะทำจำเนียรแจง
สุดจะแสร้งเพราะจิตใจใคร่กระทำ
สำเนียงแจ้วแว่วหวานผ่านระริก
หวามชีวิตจิตดวงใจให้ระส่ำ
รำพึงเพรียกพลิ้วหวานในการร่ำ
การกระทำผ่านชีวิตคิดหวามใจ
เพียงแรกพบสบพักตร์รักหรือนี่
ดวงใจที่ว้าเหว่ให้หวั่นไหว
สำเนียงแจ้วแว่วหวานซึ้งกระไร
โยกจิตใจไหวหวั่นดูสั่นคลอน
นี่นะหรือที่เขาว่าความรัก
เมื่อประจักษ์หัวใจคล้ายหลอกหลอน
มันงวยงงสั่นสะท้านช่างบั่นทอน
จิตใจอ่อนหวามหวิวพลิ้วกายา
สุขต่างพรั่งพรูสู่ในห้วงชีวิต
นอนยืนคิดพิศอะไรให้หรรษา
นั่งคนเดียวยังยิ้มอิ่มอุ