เหมือนยืนอยู่บนปากเหว เบื้องหน้าคือความเลวที่แสนร้าย เบื้องหลังคือโลกเงียบที่เดียวดาย ยังไม่รู้แม้จุดหมายของตัวเอง หมิ่นเหม่ต่อความอัปยศ และรันทดกับการถูกข่มเหง เอาความรักมาล้อเล่นอย่างครื้นเครง ไม่หวาดเกรงถึงผลร้ายที่ตามมา เพียงอยากเก็บเธอไว้แค่ในนั้น เป็นแค่คนสำคัญที่โหยหา เป็นความสุขหล่อเลี้ยงวันเวลา เป็นเพียงภาพมายาระหว่างกัน ในความจริงไม่มีทางจะเป็นได้ จึงขอใกล้เธอได้แค่ในฝัน ให้หัวใจอบอุ่นแค่มีกัน ไม่ขอแย่งความผูกพันมาจากใคร...