หนาวเอ๋ย หนาวที่สุด ยากจะหยุด หักห้ามได้ ในยามนี้ แม้จะมี กองไฟ ไหม้โลก ทั้งปฐพี ก็สุดที่ ดับหนาวได้ ในห้องใจ จะมีใคร มาหยั่งใจ ของใครได้ จะดีร้าย อย่างไร ก็สุดรู้ ผิดที่เกิด คอยเตือนใจ เหมือนเป็นครู ทำเหมือนรู้ แต่บางที ก็เหมือนลืม เจ็บที่ผ่าน นานเนาว์ เขลา คราวก่อน ตามสั่งสอน เตือนจิตร คิดผวา เริ่มใจง่าย เริ่มใจอ่อน ย้อนเวลา เหมือนโหยหา อยากเจ็บซ้ำ ให้หนำใจ รู้ใช่ไหม รักไม่ได้ อย่ารักอีก เคยหลบหลีกเล
1180
7
0
หน้าส่วนตัว
