เรียงร้อย เป็นถ้อยคำ แล้วทำ เป็นสำนวน รีบเร่ง อย่าเรรวน เดี๋ยวจวน ได้เวลา ชักช้า ทำไมเล่า พวกเรา ต้องไม่ช้า อืดอาจ เสียเวลา แล้วพา ให้เศร้าใจ พูดมา ทำตัวเกร็ง รีบเร่ง ให้เร็วไว ชักช้า แล้วเป็นไง ต้องไป นั่งคนเดียว คนอื่น เขาไปไกล ทำไม นั่งเป็นเกลียว หันมอง ให้แลเหลียว ไม่เกี่ยว ไม่ได้เลย รำพึง ที่รำพัน เพราะฉัน นั่งเฉยเฉย จบแล้ว ขอเฉลย ที่เอ่ย จีบหญิงเอย