พิมญดา
:
..กราบเท้าพ่อ ขุนเม็งราย มหาราช
ลูกสาวบาด..เจ็บหนัก ยากรักษา
พ่อจ๋าพ่อ โปรดชี้ ทางเมตตา
ตัวลูกยา เศร้าหนัก ยากหักใจ
...คนคนนั้น เขาใจร้าย จริงนะพ่อ
เขาหลอกล่อ ให้ความหวัง นั่งฝันใฝ่
แล้วสัญญา ว่ารักมั่น ตลอดไป
แต่สุดท้าย มาหนีไป คนใจมาร
.
..ลูกมากราบ ขออภัย ใจง่ายนัก
อกที่หัก หมองไหม้ ดั่งไฟผลาญ
สาปเลยพ่อ ชายใจดำ ทำร้าวลาญ
ฟ้าเดียวกัน ใจวกวน คนเวียงพิงค์
.
..จับตัวมา ไต่สวน หาหลักฐาน
ทิ้งนงคราญ กลางคัน ลืมทุกสิ่ง
ได้หญิงใหม่ เชยชม สมใจจริง
แล้วน้องหญิง ผิดใดเล่าไม่เข้าใจ
.
..ลูกมาวอน ขอพรพ่อ อีกสักครั้ง
หากความหวัง ลูกมีอยู่ อย่ารักหาย
พ่อจ๋าพ่อ ขอพรรัก คนบ้านไกล
คน