๏ คืออะไรระหว่างความห่างหาย
ฤๅ รักคลายลงแล้วมิ่งแก้วเอ๋ย
ก่อนยั่วเย้ากระเซ้ากันทุกวันเคย
กลับเมินเฉยเยี่ยงนี้ ฤๅ มีใคร ?
หากดวงจิตคิดแปรก็แค่กล่าว
แม้นเรื่องราวจบลงคงต้องไหว
เมื่อรักนั้นผันผวนควรเกริ่นนัย
อย่าปล่อยให้บางคนทุรนรอ
หนึ่งเฝ้าคอยอีกหนึ่งมิซึ้งจิต
ต่างฟากผิดอย่างไรไม่รู้หนอ
หนึ่งทุ่มเทเทียบเท่าตัวเราพอ
อีกหนึ่งขอเปรียบได้คนไกลกัน
เพราะอ้างว้างระหว่างหนทางเปลี่ยว
โดยดายเดียวพร่างพรมอารมณ์ฝัน
คราวจนตรอกชอกช้ำเผลอรำพัน
อาศัยกลอนสกัดกั้นโศกบรรเทา
แด่..บางใครใ