ในห้อง.ปั้น..
กับวัน..เหงาเหงา..
แต่งแต้ม..ความเศร้า..
รุ้มเร้า.. ห่างไกล..
บรรจงแต้ม..
รอยแย้ม..ยิ้มใส..
ดวงตา..นั้นไง..
รอยใส.. ที่ต้องการ..
มอง..ภาพปั้น..
เป็นฝัน.. แสนหวาน..
ความรู้สึก.นำทาง..
ช่วยสร้าง.. อารมณ์ใส..
วันนี้..
คนดี.. ห่างไกล..
มีภาพปั้น..ชิดใกล้..
แทนใคร.. ที่ห่าง..
คิดถึง..
อารมณ์ซึ้ง.. อ้างว้าง..
อบอุ่น.. แสนนาน..
พบพาน..เธอ..แสนดี..