แอ็ปเปิ้ล
บทกวีแห่งความเศร้า
มีเรื่องราวเก่า ๆ ที่คอยทำร้าย
ใจหนึ่งใจนั้นได้แตกสลาย
หมดความหมายไปแล้วในวันวาน
จะเติมแต่งบทกวีสักกี่ครั้ง
มันก็ยังปะปนด้วยความเศร้าอยู่เสมอ
เขียนไปแต่ละทีหัวใจก็พลันละเมอ
เป็นเรื่องราวของเธอที่ค้างคาอยู่ในใจ
ไม่ได้อยากเป็นคนอ่อนแอ
แสดงความพ่ายแพ้ให้ใครต่อใครได้รับรู้
แต่บางสิ่งที่เห็นที่เป็นอยู่
คือฉันรู้ว่าการรอคอยจบสิ้นลง
เสียน้ำตามามากมายกับความรัก
หัวใจยังไม่เคยหยุดพักที่จะรักเธอคนนี้
คงถึงเวลาที่จะหยุดทุกอย่างเสียที
กลับมาดูแลใจที่ไม่มีค่าพอสำหรับใคร
แต่แล้วก็ต้องแพ้ใจตัวเอง
เมื่อมีใครเข้ามาบรรเลงให้ความรู้สึกเคลื่อนไหวต่อ
เหมือนทุกสิ่งทุกอย่