๏ เสียงสังคีตดีดสีดนตรีขับ ไพเราะศัพท์เสนาะเพลงบรรเลงขาน คล้ายวจีกวีวัจน์สันทัดกานท์ เอื้อนอรรถอ่านเอ่ยเสียงจำเรียงรมย์ ศิลปะปรากฏจากรสถ้อย ที่เรียงร้อยสลับวางอย่างเหมาะสม ต้องตามหลักอักขระอนุกรม น่านิยมยกสดับประดับกรรณ กรองอักษรกลอนกลประพนธ์พากย์ มีหลายหลากลีลาหาเสกสรร ตามกระสวนกระบวนถ้อยนับร้อยพัน ร่วมบทบรรณเบิกกานท์สืบสานทรง ชาติกวีนี่ไฉนจะไร้ท่า ไม่ศึกษาทรัพย์เก่ามัวเมาหลง ไม่สืบสานงานครูให้อยู่ยง แล้วทะนงว่าเป็นกลอนไม่ร้อนฤๅ ๚ะ ๒๓ เมษายน ๒๕๔๖
1188
4
0
หน้าส่วนตัว
