มองถนนที่ทอดยาวช่างว่างเปล่า
วังเวงเหงาเดียวดายใครอยู่ใหน
มีแต่ความอ้างว้างทางยาวไกล
เหมือนเตือนใจให้คิดมรอผิดทาง
เหตุไฉนใจว้าวุ่นหมุนเคว้งคว้าง
ไร้ความหวังเลื่อนลอยคอยเขาไหม
หรือเพียงบอกให้คอยรอยอาลัย
ตัดเยื่อใยไมตรีหนีพ้นทาง
ใจไม่รักหักใจได้จะไม่ว่า
มาร้างลาแรมเลือนเหมือนห่างหาย
มองถนนจนจร