ครูพิม
ฝนสั่งลาแล้วหนอพ้อลมหนาว
ต้องกายสาวสะท้านเกินต้านไหว
กระชับกอดตังเองด้วยเกรงใจ
ขออุ่นไอจากจิตตนคนกันเอง
กอดกระชับขวัญเจ้าเข้าแนบอก
เคยตระหนกขวัญเศร้าเขาข่มเหง
ปาดน้ำตาด้วยมือน้อยค่อยบรรเลง
เป็นบทเพลงหนาวหนาว...ว่าสาวครวญ
ขวัญเคยช้ำร่ำไห้จนใจท้อ
ขวัญจงต่อแรงใจในคืนหวน
ขวัญเจ้าเอยขวัญเจ้าข้าเฝ้าชวน
ขวัญรัญจวนโศกตรมให้ข่มใจ
บอกกับใจให้อดทนจนเข้มแข็ง
บอกกับใจให้สร้างแรงแห่งสดใส
บอกกับใจใจจ๋าอย่าห่างไกล
บอกกับใจให้ให้ศรัทธาอย่าสั่นคลอน
แม้นเหน็บหนาวเพียงใดใจคงมั่น
ไม่หวาดหวั่นมั่นใจมิถ่ายถอน
จะเก็บรักเก็บใจพร้อมใส่กลอน
มอบให้ตอน...พี่กลับ...รับคืนเรือน..