นกในอกผกผินบินหนีหาย ใจกลับกลายถูกคุมขังไร้ทางหนี กรงเหล็กกั้นอิสระไร้ปราณี แสงรวีหมดสิทธิส่องหมองหม่นดำ โอ้อกเอ๋ยเจ้าเคยมีเสรีภาพ แต่ตราบาปครั้งหนึางที่ถลำ ก้าวผิดพลั้งร่วงสู่หลุมชะตากรรม ความเจ็บช้ำบังเกิดก่อเป็นกำแพง พบเพียงความพ่ายแพ้แสนเจ็บปวด รอยริ้วรวดรานร้าวประจานแจ้ง ยืนหยัดอยู่ตามบทบาทแกล้งแสดง เมื่อเวทีสิ้นแสงสิ้นวิญญา ในกรงขังขังใครขังใจตน อิสระล่องหนหลบหนีหน้า ปีกแห่งฝันหลุดลอยไกลลับตา ในตัวตนคือกายาที่ไร้ใจ ...
1811
8
0
หน้าส่วนตัว
