แขม่วแมน
เหงาจริง ยิ่งกว่า จะบอก
เหงาจริง ไม่หลอก เชื่อไหม
เหงาจริง ยิ่งกว่า วันใด
เหงาจริง ทำไง หายเหงา
กระดาษ แผ่นนั้น วางอยู่
หยิบขึ้น มาดู ว่างเปล่า
เอื้อมหยิบ มาเขียน เรื่องราว
บนแผ่น สีขาว สะอ้าน
ชำระ หัวใจ ที่เศร้า
บรรยาย เรื่องเก่า ที่ผ่าน
นั่งนิ่ง คิดถึง วันวาน
ที่ผ่าน ร้าวราน หัวใจ
รักผ่าน สุขผ่าน เศร้าอยู่
เคยคู่ เคยอยู่ สดใส
และแล้ว อดีต ผ่านไป
ที่มี ช้ำใจ เท่านั้น
เขียนมา น้ำตา เริ่มหยด
วันวาน มันจบ แสนสั้น
ต้องนั่ง ทำใจ รำพัน
คิดไว้ ว่าฝัน หรือจริง
บรรทัด สุดท้าย กระดาษ
มันเปียก จึงขาด รุ่งริ่ง
สุดท้าย ขยำ ปาทิ้ง
ทุกสิ่ง เริ่มสู่ จุดเดิม...