ค่ำนี้ราตรีมืดมิด เมฆปิดหมอกบังฟ้าใส ดาวดวงส่องแสงห่างไกล หัวใจหม่นหมองโรยรา แสงจันทร์เคยทอเย็นอ่อน ใยซ่อนหนีหน้าหลบหาย ป่านนี้จะเป็นเช่นไร ไม่ได้พบเจอคนดี นานแล้วไม่ได้สบหน้า พบตาดวงน้อยสดใส เฉกจันทร์ที่บนฟ้าไกล หลบลี้หลีกหายไร้แวว หากฉันเอ่ยขอใดได้ จะขอกลายเป็นหิ่งห้อย ดวงน้อยโบกโบยไปไกล ไปไกลจนถึงใจเธอ จะขอเปล่งแสงแรงกล้า ยิ่งกว่าตะวันไหนไหน คอยอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ส่องแสงสดใสให้เธอ ค่ำนี้ท้องฟ้ามัวหมอง จันทร์ส่องนวลแสงหลบหาย อย่าเศร้าไปเลยกลอยใจ ดาวดวงน้อยจะอยู่กับเธอ
935
1
0
หน้าส่วนตัว
