-
คุณก้าวเข้ามา..เป็นเงาใจฉัน..
มาเติมฝันให้สล้างพร่างพราย
ราวเพชรพราวเจิดจรัสแจรง
แฝงฝังสว่างไสวสถิตอยู่กลางใจ..
ให้ดอกไม้.. ทางความคิด ผลิดอกใบ
ให้หัวใจละเมียดละมุน..แสนงาม
ราวแสงอาทิตย์ยามอัสดงที่ฉันเฝ้าหลงใหล
ใกล้อำลาผืนพสุธาไปกับผืนน้ำทะเล
แสนสวยแสนโศก ลาโลกเรานี้
อย่างอ้อยอิ่ง ทิ้งทวนว่า ให้รอท่าอรุณรุ่งวันพรุ่งนี้
ที่จะมาแย้มเยือนทายทัก.....
คุณคือ...ตะวันเยือนหล้า
ที่ฉันเฝ้ารอท่า รอเวลา มาสถิตเป็นเงาใจเงาจริงงดงาม
จนตราบถึงวันสุดท้ายแห่งชีวาที่ร่างล้าราโรย..
ลมหายใจโบกโบย
ปลิวคว้าง ไปกับสายลมในยามค่ำ..
กับดวงดาวที่ร่ำไห้ กับความดายเดียวเหว่ว้า
ชั่วชีวาชีวีนี้ที่
1850
6
0
หน้าส่วนตัว
